Teritorija (lat.)

Zemljište, okrug, oblast; u Sjed. Američkim Državama: oblast koja još nema dovoljan broj stanovnika da bi mogla biti priznata za državu, te prema tome, nego pravo glasa u saveznom Kongresu (eng. territory).

1. Državopravno shvatanje po kome se suverenitet osniva na posedovanju teritorije;
2. Pripadnost državnom zemljištu.

Prostiranje, zaokruživanje jedne teritorije; razmeštaj objekata ili subjekata po određenoj teritoriji; vezanje za određene delove neke teritorije.

1. U crekvenom pravu: shvatanje po kome je crkva, kao jedan deo države, u svemu podložna vrhovnoj državnoj vlasti, po načelu: cujus regio, ejus religio (čija je vlast, onoga je i vera).
2. voj. Sistem odbrane čije se uređenje u svemu osniva na podeli zemlje.

Državna politika kojoj je cilj uvećavanje sopstvenog zemljišta, a sprečavanje uvećavanja zemljišta drugih država.

Delovi mora koji se smatraju kao deo neke države ili su pod kontrolom te države.

1. Koji se odnosi na teritoriju, koji obuhvata teritoriju, integritet, teritorijalne granice;
2. Koji se odnosi na zemlju, zemljište za iskorišćavanje, na zemljišni posed; teritorijalne vode; pojas vode (obično mora, okeana) koji se proteže duž obale, kopna i ostrva obalske države i čini de njene teritorije, odnosno nalazi se pod suverenom vlašću te države.
3. Koji pripada teritoriji, koji se tiče teritorije, oblasni.

Pravno načelo po kome su sva lica koja se nalaze u jednoj državi podložna vrhovnoj vlasti i zakonima te države.

1. U crekvenom pravu: shvatanje po kome je crkva, kao jedan deo države, u svemu podložna vrhovnoj državnoj vlasti, po načelu: cujus regio, ejus religio (čija je vlast, onoga je i vera).
2. voj. Sistem odbrane čije se uređenje u svemu osniva na podeli zemlje.

U pogledu teritorije, u odnosu na teritoriju, prema teritoriji.